verb
ontmoedigen
Pronunciation/ˌɔntˈmu.də.ɣə(n)/
- Past tense
- ontmoedigde, ontmoedigden
- Perfect tense
- ontmoedigd
Meaning
discourage (to take away or reduce the willingness)
Machine translation, not checked
Example sentences
Ik wil je niet ontmoedigen om dat te proberen.
Source of this sentence: Tatoeba · Elsofie · CC BY 2.0 FR
I don't want to discourage you from trying to do that.